rederijkerskamer  Iverige Jonckheyt

Rederijkerskamer

Hedendaagse kamerwerking

Tussen 1938 en 1968 werden in Vlaanderen meer dan 50 verenigingen door de

hoofdkamer "De Fonteine" uit Gent als rederijkerskamer erkend.

Momenteel zijn er in Vlaanderen nog een veertigtal rederijkerskamers actief. De meeste ervan zijn toneelgezelschappen. Zij vormen in die zin dus een kleine subgroep van de grote verzameling van Vlaamse amateurtoneelgezelschappen. Naar buiten uit zijn ze in veel gevallen niet als rederijkerskamer herkenbaar omdat ze deze benaming niet gebruiken in hun contacten met het publiek. Slechts enkele Vlaamse kamers spelen geen toneel, maar hebben andere activiteiten: twee zijn een koorvereniging en "De Fonteine" houdt zich bezig met de wetenschappelijke studie van de rederijkersliteratuur en -cultuur. Intern zijn de Vlaamse rederijkerskamers wel als zodanig herkenbaar; hoewel hun juridische vorm meestal de 'vereniging zonder winstgevend doel' is, gebruiken ze meestal de traditionele termen voor hun bestuur en voor hun bestuurders (eed, prins, deken of hoofdman, griffier enz.); ze bezitten een blazoen en een erkeningsbulle; ze dragen op plechtige gelegenheden een erkenningsteken (ketting, lint, enz.); ze hebben een zinspreuk; ze hebben een patroonheilige en vieren op diens naamdag een patroonsfeest. Veel Vlaamse rederijkerskamers organiseren, naast hun toneelopvoeringen, ook andere culturele activiteiten (spreekbeurten, bezoek aan opvoeringen, concerten, tentoonstellingen, enz.). Meestal hebben ze ook belangstelling voor hun eigen geschiedenis, zoals bijvoorbeeld blijkt uit hun website. Sommige kamers bezitten overigens nog oude voorwerpen (zoals vaandels) en/of documenten. In Nederland is de situatie anders dan in Vlaanderen. Van de aloude Nederlandse rederijkerskamers is alleen "De Pelicaan" in Haarlem overgebleven, maar dan wel in een andere vorm, namelijk als herensoci√ęteit. In de 19 de eeuw werden in Nederland tal van nieuwe rederijkerskamers opgericht, echter zonder verband met de vroegere kamers. Het waren reciteergezelschappen: de leden ervan beoefenden de welsprekendheid via het voordragen van po√ęzie, proza en ook wel van toneel. Een vijfentwintigtal van deze rederijkerskamers, waarvan de meeste in de provincie Groningen zijn gevestigd, zijn thans nog actief op het domein van de welsprekendheid. Sommige ervan geven ook toneelvoorstellingen. In Brabant en Zeeuws-Vlaanderen zijn nog enkele groepen actief, gebaseerd op het principe van de Vlaamse Kamers.

In Vlaanderen zijn de rederijkerskamers van vandaag ofwel de voortzetting van een 'aloude' kamer

uit de 15

de

of 16

de

eeuw, weliswaar met lange onderbrekingen, ofwel zijn het

meer recente verenigingen die zich na enkele tientallen jaren werking als rederijkerskamer

hebben laten erkennen met de bedoeling de traditie van een verdwenen kamer voort te zetten.

ondernemingsnummer: 0473.643.377
maatschappelijke zetel: vzw Iverge Jonckheyt, convent De Vlier, Groot Begijnhof, Jan Roomsstraat, Sint-Amandsberg